Maigret en inspecteur Nurks (4 verhalen) by Georges Simenon

Author:Georges Simenon [Simenon, Georges]
Format: epub

2 Van een man die van witte landwijn en van een dame die van slakken houdt

Parijs werd de volgende dag begunstigd met een van die dagen, zoals de lente er maar drie of vier per jaar beschikbaar heeft - wanneer zij er goedgunstig iets van zichzelf in legt - een van die dagen die men moet genieten, zonder iets anders te doen, zoals men een sorbet proeft, een echte dag vol jeugdherinneringen. Alles was prettig, licht, bedwelmend, van een zeldzame hoedanigheid: het blauw van de hemel, het donzige waas van enkele wolken, het briesje dat je plotseling op de hoek van een straat streelde en dat de kastanjebomen juist voldoende deed ruisen om je op te doen kijken naar de trossen zoet-geurende bloemen.

Een kat op een vensterbank, een hond op een trottoir, een schoenmaker met een leren voorschoot voor zijn deur, een passerende doodgewone groen-gele autobus, alles was die dag kostelijk, alles maakte je blij. Daardoor behield Maigret zijn hele leven een verrukkelijke herinnering aan de viersprong van de boulevard Saint-Germain en de rue des Saint-Peres, daarom ook zou het later dikwijls gebeuren dat hij een poosje in een zeker cafe ging zitten om daar in het schemerdonker een biertje te drinken dat jammer genoeg niet meer dezelfde smaak had. Wat de zaak betreft, deze zou tegen alle verwachtingen in beroemd worden, minder door de onverklaarbare koppigheid van de bezoeker van het Cafe des Ministeres en door het middernachtelijk revolverschot, dan door een beweegreden van de moord.

Om acht uur 's morgens zat de commissaris in zijn kantoor. Alle ramen, waardoor je het blauwe en gouden panorama van de Seine zag, stonden wijd open. Hij las de rapporten door, terwijl hij kleine, gretige trekjes aan zijn pijp deed. Zo kwam hij voor het eerst in aanraking met de man uit het Cafe des Ministeres en met de dode uit de rue des Saint-Peres.

De commissaris van de wijk had de afgelopen nacht goed werk gedaan. De medisch expert, dokter Paul, had reeds om zes uur de lijkschouwing verricht. De kogel, die op het trottoir was aangetroffen - de huls was gevonden tegen de muur bijna op de hoek van de boulevard Saint-Germain - was reeds ter onderzoek gezonden aan de deskundige Gastinne-Renette.

Tenslotte lagen op de schrijftafel van Maigret de kleren van de dode, de inhoud van zijn zakken en wat foto's, ter plaatse genomen door de identificatiedienst.

'Wil je even in mijn kamer komen, Janvier? Ik zie dat je volgens het rapport min of meer bij de zaak betrokken bent.'

En zo kwam het dat Maigret en Janvier die dag weer eens onafscheidelijk zouden zijn.

De kleren van het slachtoffer waren van goede kwaliteit, minder versleten dan ze bij oppervlakkige beschouwing leken, maar verbazend slecht onderhouden. Het waren de kleren van een alleenstaande man, die iedere dag hetzelfde pak draagt zonder het ooit af te borstelen, en je zou bijna denken dat hij er wel eens in sliep. Het overhemd was nieuw en nog geen enkele maal gewassen, maar hij had het op zijn minst veertien dagen gedragen; zijn schoenen waren niet veel zaaks.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.